rdfs:comment
| - Bogdan IV of Moldavia (9 May 1555 – July 1574) was Prince of Moldavia from 1568 to 1572. He succeeded to the throne as son of the previous ruler, Alexandru Lăpușneanu.
* v
* t
* e (en)
- Bogdan IV Lăpușneanu (né le 19 mai 1555 - mort en 1574), est prince de Moldavie de 1568 à 1572. En principauté de Moldavie la monarchie était élective, comme en Pologne, Transylvanie et Valachie voisines, et le prince (voïvode, hospodar ou domnitor selon les époques et les sources) était élu par (et le plus souvent parmi) les boyards : pour être nommé, régner et se maintenir, il s'appuyait fréquemment sur les puissances voisines, habsbourgeoise, polonaise ou ottomane. (fr)
- Бо́гдан IV Лэпушняну (молд. Богдан Лэпушняну; 1555—1574) — господарь Молдавского княжества с весны 1568 до февраля 1572 года. (ru)
- Богдан IV Лопушанин (9 травня 1555, інколи 1553 — липень 1574, інколи 1577) — господар Молдови (9/16 березня 1568-15 лютого 1572). (uk)
- Bogdan IV. (* 1553; † 1574 in Moskau) war vom März 1568 bis zum Februar 1572 Wojwode des Fürstentums Moldau. Bogdan war bei der Ermordung seines Vaters Fürst Alexandru Lăpușneanu gerade 15 Jahre alt. Für einige Zeit übernahm seine Mutter Ruxandra die Vormundschaft für ihren minderjährigen Sohn. Als sich Bogdan schließlich – zwangsweise – in Polen aufhielt, beschwerten sich die Bojaren bei der Hohen Pforte. Diese nahm die Sorgen der Beschwerdeführer ernst und legte als neuen moldauischen Herrscher (Fürst Johann der Tapfere) fest. (de)
- Bogdan IV Lăpușneanu (rum. Bogdan Lăpușneanu; zm. 1574) – hospodar Mołdawii w latach 1568–1572 z rodu Muszatowiczów. Był synem hospodara Aleksandra IV Lăpușneanu, objął tron mołdawski po jego śmierci w 1568. Wychowywany w dużej mierze na dworze polskim stał się narzędziem dla ambitnych polskich magnatów, w 1569 uznał się też za lennika polskiego. Synem Bogdana był Aleksander Zły, późniejszy hospodar mołdawski i wołoski (pl)
|
has abstract
| - Bogdan IV of Moldavia (9 May 1555 – July 1574) was Prince of Moldavia from 1568 to 1572. He succeeded to the throne as son of the previous ruler, Alexandru Lăpușneanu.
* v
* t
* e (en)
- Bogdan IV. (* 1553; † 1574 in Moskau) war vom März 1568 bis zum Februar 1572 Wojwode des Fürstentums Moldau. Bogdan war bei der Ermordung seines Vaters Fürst Alexandru Lăpușneanu gerade 15 Jahre alt. Für einige Zeit übernahm seine Mutter Ruxandra die Vormundschaft für ihren minderjährigen Sohn. Außenpolitisch stand dieser völlig auf Seiten der Polen, er nahm sich auch später eine polnische Adelige als Ehefrau. Diese eindeutige Stellungnahme stieß viele der moldauischen Bojaren vor den Kopf, vor allem die Angst vor einer katholischen Missionierungswelle machte in dem orthodoxen Land die Runde. Der gegen Bogdan gerichteten Opposition stand bald der Bojar Ieremia Golia Cernăuteanul vor. Als sich Bogdan schließlich – zwangsweise – in Polen aufhielt, beschwerten sich die Bojaren bei der Hohen Pforte. Diese nahm die Sorgen der Beschwerdeführer ernst und legte als neuen moldauischen Herrscher (Fürst Johann der Tapfere) fest. Wenig später versuchte Bogdan mit polnischer Hilfe, den Thron zurückzuerobern. Dieser Versuch scheiterte. Noch zwei Jahre lang zog der geschasste Herrscher von einem europäischen Fürstenhof zum anderen, stets auf der Suche nach Verbündeten. Im Juli 1574 verstarb er erst 21-jährig in Moskau. (de)
- Bogdan IV Lăpușneanu (né le 19 mai 1555 - mort en 1574), est prince de Moldavie de 1568 à 1572. En principauté de Moldavie la monarchie était élective, comme en Pologne, Transylvanie et Valachie voisines, et le prince (voïvode, hospodar ou domnitor selon les époques et les sources) était élu par (et le plus souvent parmi) les boyards : pour être nommé, régner et se maintenir, il s'appuyait fréquemment sur les puissances voisines, habsbourgeoise, polonaise ou ottomane. (fr)
- Bogdan IV Lăpușneanu (rum. Bogdan Lăpușneanu; zm. 1574) – hospodar Mołdawii w latach 1568–1572 z rodu Muszatowiczów. Był synem hospodara Aleksandra IV Lăpușneanu, objął tron mołdawski po jego śmierci w 1568. Wychowywany w dużej mierze na dworze polskim stał się narzędziem dla ambitnych polskich magnatów, w 1569 uznał się też za lennika polskiego. Takie postępowanie wykorzystał Jan Srogi, syn hospodara Stefana IV Młodego i Ormianki, który przy pomocy Imperium osmańskiego otrzymał tron mołdawski. W lutym 1572 roku Bohdan IV został zmuszony do opuszczenia tronu i szukania ochrony w Polsce. Polski król Zygmunt II August zamiast wysłać żołnierzy i przywrócić Bogdana IV na tronie mołdawskim, wysłał posła do sułtana Selima II. Próba powrotu do Mołdawii z pomocą lokalnej ruskiej i podolskiej szlachty polskiej nie powiodła się. Bogdan, przez własną obrazę, został schwytany i uwięziony przez szlachcica Krzysztofa Zborowskiego w jednym z jego zamków (Jezupol), a zatem Sulejman II umieścił na tronie Jana Srogiego. Bogdan pozostał w Chocimiu, dopóki Jan Srogi nie złożył przysięgi lojalności wobec Polski. Jan zarządzał od Polski o opuszczenie Bogdana z terytorium Mołdawii. Bohdan, próbując odzyskać tron szukał poparcia także na innych dworach europejskich, m.in. w Wiedniu, Dreźnie, Paryżu i Kopenhadze, ostatecznie zmarł w 1574 roku w Moskwie, szukając tam sojusznika. Synem Bogdana był Aleksander Zły, późniejszy hospodar mołdawski i wołoski (pl)
- Бо́гдан IV Лэпушняну (молд. Богдан Лэпушняну; 1555—1574) — господарь Молдавского княжества с весны 1568 до февраля 1572 года. (ru)
- Богдан IV Лопушанин (9 травня 1555, інколи 1553 — липень 1574, інколи 1577) — господар Молдови (9/16 березня 1568-15 лютого 1572). (uk)
|