rdfs:comment
| - Cognitive poetics is a school of literary criticism that applies the principles of cognitive science, particularly cognitive psychology, to the interpretation of literary texts. It has ties to reader-response criticism, and also has a grounding in modern principles of cognitive linguistics. The research and focus on cognitive poetics paves way for psychological, sociocultural and indeed linguistic dimensions to develop in relation to stylistics. (en)
- Kognitive Poetik (cognitive poetics) ist die Sammelbezeichnung für zeitgenössische, kognitiv-empirische Forschungsansätze in der Literaturtheorie, bzw. Literaturwissenschaft, in denen die Untersuchung der Wirkung narrativer und sprachlich-stilistischer Kunstmittel auf den Leser im Vordergrund steht. (de)
- La Poética Cognitiva (llamada también Teoría Literaria Cognitiva, Crítica Cognitiva, Estilística Cognitiva, o Historicismo Neural -Neural Historicism por su relación sonora con New Historicism, Neohistoricismo) es un movimiento de teoría literaria surgido a inicios del siglo XXI. Su principal planteamiento teórico es que los fenómenos de la literatura pueden y deben ser estudiados con las herramientas desarrolladas por las ciencias cognitivas a lo largo de los últimos cincuenta años, en especial las que provienen de la lingüística cognitiva, la psicología cognitiva, la antropología cognitiva, la neurociencia, la inteligencia artificial y la psicología evolucionaria. La diferencia principal entre la poética cognitiva y la mayoría de los movimientos o escuelas de teoría literaria (como el es (es)
- Il termine poetica cognitiva si compone di due concetti: quello di poetica e quello di cognizione. La poetica cognitiva è un approccio di ricerca che si occupa dei meccanismi di creazione e ricezione cognitiva del testo poetico-letterario. Il termine fu coniato da (1992) nel suo volume Toward a Theory of Cognitive Poetics nell'ambito dell'analisi di testi poetici. Oggi il termine "poetica cognitiva" condensa in sé un articolato universo di ricerche condotte a partire dagli anni Settanta del XX secolo dalle , dall'ermeneutica, dalla scienza cognitiva in generale e dalla linguistica cognitiva in particolare per spiegare il fenomeno dell'esperienza umana di elaborazione e comprensione di testi poetico-letterari. Si tratta di un approccio di ricerca composito, che non vede l'opera d'arte lett (it)
- Cognitieve poëtica is een recent ontstane literair-kritische benadering van de literatuur die cognitieve taalkunde en psychologie betrekt bij de analyse van teksten. Deze school van literaire kritiek concentreert zich op de manier waarop lezers de taal van de literaire teksten verwerken. (nl)
- Когнитивная поэтика — направление литературной критики, которое применяет принципы когнитивной науки, в частности когнитивной психологии, к интерпретации литературных текстов. Связано с рецептивной эстетикой, а также стилистикой, применение которой в литературоведческих исследованиях является наиболее популярным в трудах учёных континентальной Европы. Как и «Новая критика», когнитивная поэтика занимается тщательным анализом текста, но при этом признаёт, что контекст играет важную роль в формировании смысла текста. (ru)
|
has abstract
| - Cognitive poetics is a school of literary criticism that applies the principles of cognitive science, particularly cognitive psychology, to the interpretation of literary texts. It has ties to reader-response criticism, and also has a grounding in modern principles of cognitive linguistics. The research and focus on cognitive poetics paves way for psychological, sociocultural and indeed linguistic dimensions to develop in relation to stylistics. Topics addressed by cognitive poetics include deixis; text world theory (the feeling of immersion within texts); schema, script, and their role in reading; attention; foregrounding; and genre. One of the main focal points of cognitive literary analysis is conceptual metaphor, an idea pioneered and popularized by the works of Lakoff, as a tool for examining texts. Rather than regarding metaphors as ornamental figures of speech, cognitive poetics examines how the conceptual bases of such metaphors interact with the text as a whole. (en)
- Kognitive Poetik (cognitive poetics) ist die Sammelbezeichnung für zeitgenössische, kognitiv-empirische Forschungsansätze in der Literaturtheorie, bzw. Literaturwissenschaft, in denen die Untersuchung der Wirkung narrativer und sprachlich-stilistischer Kunstmittel auf den Leser im Vordergrund steht. Die Kognitive Poetik versucht, Literaturrezeption aufgrund allgemeiner Prozesse der menschlichen Informationsverarbeitung (d. h. Kognition) verstehbar zu machen. Der Name des Forschungsfeldes setzt sich folgerichtig aus Kognition, d. h. jene die menschliche Erkenntnis strukturierenden Mechanismen, und Poetik, d. h. Theorie zum Verständnis von Literatur, zusammen. In ihrer methodischen Ausrichtung ist die Kognitive Poetik damit eine Tochterdisziplin des jungen Feldes der sozialen Neurowissenschaften, die sich der Untersuchung kognitiver Korrelate sozialer Prozesse im menschlichen Gehirn widmen. Innerhalb des genannten Forschungsparadigmas lassen sich aktuell thematische Spezialisierungsfelder ausmachen (zumeist verbunden mit einzelnen Forscherpersönlichkeiten), obwohl ein integrativer programmatischer Ansatz bislang nicht formuliert worden ist. Dominierende Ansätze hierbei sind ein (kognitions-)psychologischer, ein linguistischer sowie evolutionsbiologisch orientierter Ansatz. Dennoch gehen die verschiedenen Ansätze oder Ausrichtungen von bestimmten gemeinsamen Grundannahmen aus. (de)
- La Poética Cognitiva (llamada también Teoría Literaria Cognitiva, Crítica Cognitiva, Estilística Cognitiva, o Historicismo Neural -Neural Historicism por su relación sonora con New Historicism, Neohistoricismo) es un movimiento de teoría literaria surgido a inicios del siglo XXI. Su principal planteamiento teórico es que los fenómenos de la literatura pueden y deben ser estudiados con las herramientas desarrolladas por las ciencias cognitivas a lo largo de los últimos cincuenta años, en especial las que provienen de la lingüística cognitiva, la psicología cognitiva, la antropología cognitiva, la neurociencia, la inteligencia artificial y la psicología evolucionaria. La diferencia principal entre la poética cognitiva y la mayoría de los movimientos o escuelas de teoría literaria (como el estructuralismo, el posestructuralismo, el poscolonialismo, etc.) es la definición de su objeto de estudio: para la poética cognitiva las obras literarias no son solamente los textos (textualismo), sino que los textos en conjunto con los procesos cognitivos de producción y comprensión de los mismos (cognitivismo). (es)
- Il termine poetica cognitiva si compone di due concetti: quello di poetica e quello di cognizione. La poetica cognitiva è un approccio di ricerca che si occupa dei meccanismi di creazione e ricezione cognitiva del testo poetico-letterario. Il termine fu coniato da (1992) nel suo volume Toward a Theory of Cognitive Poetics nell'ambito dell'analisi di testi poetici. Oggi il termine "poetica cognitiva" condensa in sé un articolato universo di ricerche condotte a partire dagli anni Settanta del XX secolo dalle , dall'ermeneutica, dalla scienza cognitiva in generale e dalla linguistica cognitiva in particolare per spiegare il fenomeno dell'esperienza umana di elaborazione e comprensione di testi poetico-letterari. Si tratta di un approccio di ricerca composito, che non vede l'opera d'arte letteraria come entità con un suo significato – o 'messaggio' – precostituito da scoprire e recepire (teoria letteraria tradizionale, ermeneutica classica, orientamento della critica verso la ricerca del 'significato del testo') o come entità autonoma rispetto all'autore e al lettore , bensì come oggetto estetico che esercita la propria forza nell'interazione con un lettore reale e che proprio attraverso lo studio di questa interazione può essere meglio compreso. La poetica cognitiva cerca quindi di descrivere il testo a partire dai suoi effetti sul lettore, osservando cosa accade nella mente umana durante la lettura di una determinata poesia, un racconto, un romanzo, ovvero una qualsiasi opera che abbia carattere finzionale. (it)
- Cognitieve poëtica is een recent ontstane literair-kritische benadering van de literatuur die cognitieve taalkunde en psychologie betrekt bij de analyse van teksten. Deze school van literaire kritiek concentreert zich op de manier waarop lezers de taal van de literaire teksten verwerken. Cognitieve poëtica is een nog relatief nieuwe discipline, die echter aanknoopt met veel oudere tradities en vormen van analyse zoals de klassieke retorica. In feite combineert het het klassieke trivium van retorica, grammatica en logica. zou de term geïntroduceerd hebben in zijn proefschrift uit 1971 over de theorie van de poëzie en de waarneming. Cognitie en poëtiek zijn, volgens Peter Stockwell, nauw betrokken bij het lezen van literatuur: cognitie heeft hier te maken met mentale processen die samengaan met lezen, en poëtica betreft het vak of de kunst van de literatuur. Context is een cruciaal begrip voor de cognitieve poëtica. Vragen die de lezer zich tijdens of na het lezen stelt over de context zijn bijvoorbeeld Waar gaat het over? Wat betekent het? Wat betekent het voor mij? Volgens aanhangers van de cognitieve poëtiek benadrukte eerdere moderne literaire kritiek te veel verschil, ambiguïteit en ambivalentie, terwijl cognitieve poëtica verschillende lezersopvattingen kan omvatten met echte lezers uit diverse achtergronden, die echte literatuur in de echte wereld lezen. Cognitieve poëtica zou het potentieel hebben om individuele interpretaties, alsmede interpretaties die worden gedeeld door een groep, gemeenschap of cultuur tot eenheid te brengen. (nl)
- Когнитивная поэтика — направление литературной критики, которое применяет принципы когнитивной науки, в частности когнитивной психологии, к интерпретации литературных текстов. Связано с рецептивной эстетикой, а также стилистикой, применение которой в литературоведческих исследованиях является наиболее популярным в трудах учёных континентальной Европы. Как и «Новая критика», когнитивная поэтика занимается тщательным анализом текста, но при этом признаёт, что контекст играет важную роль в формировании смысла текста. Когнитивная поэтика представляет собой одновременно и обращение к старинным методикам, таким как риторика, и принципам современной когнитивной лингвистики. В число проблем, затрагиваемых когнитивной поэтикой, входят дейксис, текстовая теория мира (ощущение погружения в тексты), схемы, сценарии и их роль в чтении, внимание, выдвижение на первый план и жанр. Одним из главных методов анализа в когнитивной поэтике является когнитивная метафора- идея, впервые использованная в работах Джорджа Лакоффа, как инструмент для изучения текстов. Вместо того, чтобы рассматривать метафоры как декоративные фигуры речи, когнитивная поэтика исследует, как концептуальные основы таких метафор взаимодействуют с текстом в целом. Среди наиболее известных исследователей в области когнитивной поэтики — , которому приписывают авторство самого термина, Рональд Лангакер, и Питер Стокуэлл. Хотя «точное и конкретное» определение термина «поэтика» Цура было связано с его теорией «поэзии и восприятия», оно стало более широко применяться к любой «теории» или «системе» произведений (например, греческий poiesis) литературы любого жанра. (ru)
|