rdfs:comment
| - En la mitología etrusca, Fufluns (En etrusco: 𐌚𐌖𐌚𐌋𐌖𐌍𐌔) or Puphluns (En etrusco: 𐌐𐌖𐌘𐌋𐌖𐌍𐌔) era el dios de las plantas, de la felicidad, de la salud y del crecimiento en todas las cosas. Es hijo de Semia y del dios del cielo Tinia. Era adorado en Populonia, cuyo nombre deriva del de esta deidad (Fufluna o Pupluna). Si bien fue adorado en Roma, en una época muy temprana fue reemplazado por otros dioses itálicos de la fertilidad. (es)
- Fufluns ou Puphluns est le nom d'une divinité étrusque équivalent de la grecque Dionysos et de la latine Bacchus. (fr)
- Фуфлунс — этрусский бог виноградарства и виноделия, аналогичный Дионису (Вакху) и Либеру. В более древние времена Фуфлунс изображался в виде могучего бородатого мужчины, но со временем его омолодили и дали в руку тирс — особую палку с насаженной на конце сосновой шишкой. Другой атрибут Фуфлунса — лира, так как он покровительствовал также и музыкантам, игравшим на струнных инструментах. Воплощениями Фуфлунса являлись пантеры и леопарды. Супругой Фуфлунса являлась богиня , а родителями — пара Аплу и Семлы. Фуфлунс повелевал злобными лесными демонами, которые напали на Уни, но были разогнаны дубиной Геркле. (ru)
- Fufluns ist der etrurische Gott der Fruchtbarkeit und des Weins. Er wird mit dem griechischen Dionysos gleichgesetzt. Ursprünglich scheint Fufluns ein etrurischer Gott des Wachstums und der Vegetation gewesen zu sein. Das deutet jedenfalls der Name an, der sich von der etrurischen Wurzel *pople oder *puple („knospen“, „sprießen“) ableitet. Diese Wurzel findet sich auch im lateinischen populus („Volk“). (de)
- In Etruscan religion, Fufluns (Etruscan: 𐌚𐌖𐌚𐌋𐌖𐌍𐌔) or Puphluns (Etruscan: 𐌐𐌖𐌘𐌋𐌖𐌍𐌔) was a god of plant life, happiness, wine, health, and growth in all things. He is mentioned twice among the gods listed in the inscriptions of the Liver of Piacenza, being listed among the 16 gods that rule the Etruscan astrological houses. He is the 9th of those 16 gods. He is the son of Semla and the god Tinia. He was worshipped at Populonia (Etruscan Fufluna or Pupluna) and is the namesake of that town. (en)
- Fufluns è il corrispettivo etrusco del greco Dioniso, e poi del romano Bacco. Figlio di Tinia, sua madre Semia, come per la Semele greca, viene associata alla terra (la versione di Semele mortale non è la più antica). A lui vennero dedicate città sacre e montagne: ad esempio Populonia (Pupluna), il monte Bibele, Bibbona etc. Il dio fu patrono della vendemmia, del vino, della felicità, della salute e della crescita in tutte le cose. In suo onore venivano eseguiti sacrifici taurini, in quanto il toro era l'animale a lui consacrato. (it)
- Fufluns is een Etruskische godheid van de vruchtbaarheid en de wijn. Hij is het equivalent van de Griekse godheid Dionysos. Een van zijn tempels is gevonden in het Italiaanse dorpje Populonia, waar de plaatsnaam in muntvondsten aangeduid wordt als pupluna, pufluna of fufluna, hetgeen Stad van Fufluns betekent. Oorspronkelijk lijkt Fufluns de Etruskische god van de groei en vegetatie geweest te zijn, blijkens de Etruskische stam *pople of *puple ("knoppen", "spruit"). Deze stam is ook terug te vinden in het Latijnse woord populus, volk. (nl)
|
has abstract
| - Fufluns o Pupluns (en etrusc 𐌐𐌖𐌘𐌋𐌖𐌍𐌔) va ser, a la mitologia etrusca, el déu de les plantes, de la felicitat, de la salut i del creixement en totes i de totes les coses. Era fill de Semia, deessa de la terra i de Tínia, el déu del cel. Se l'adorava especialment a Populònia, ja que el nom de la ciutat derivava d'aquesta divinitat (Fuflun o Puplun). A Roma també se'l va adorar, però aviat va ser substituït per altres déus itàlics de la fertilitat. Se'l representava normalment com un jove sense barba, i excepcionalment com un home madur i barbut. Portava a la mà un tirs, i l'acompanyaven sàtirs, mènades i altres personatges apotropaics. (ca)
- Fufluns ist der etrurische Gott der Fruchtbarkeit und des Weins. Er wird mit dem griechischen Dionysos gleichgesetzt. Ursprünglich scheint Fufluns ein etrurischer Gott des Wachstums und der Vegetation gewesen zu sein. Das deutet jedenfalls der Name an, der sich von der etrurischen Wurzel *pople oder *puple („knospen“, „sprießen“) ableitet. Diese Wurzel findet sich auch im lateinischen populus („Volk“). Einer seiner Kultorte scheint die offenbar nach ihm benannte etruskische Stadt Populonia gewesen zu sein. In Münzprägungen erscheint der Ortsname als pupluna, pufluna oder fufluna, also etwa „Stadt Fufluns“. Sofern der Mythos aus etruskischen Inschriften und Bildnissen erschlossen werden kann, stimmt er weitgehend mit den Erzählungen aus der griechischen Mythologie überein.Fufluns wurde ab dem 5. und wahrscheinlich schon ab dem 7. Jahrhundert v. Chr. mit Dionysos/Bakchos identifiziert. Dementsprechend die ebenfalls überlieferte Benennung Fufluns Pacha, wobei „Pacha“ für „Bakchos“ steht. In den Darstellungen (Keramik, Spiegelgravierungen) ist Fufluns der Sohn von Tinia (Zeus) und Semla (Semele). Auch er wird aus der Hüfte bzw. dem Schenkel Tinias entbunden. Auf einer etruskischen Spiegelgravierung findet sich eine Darstellung der Szene: außer Tinia-Zeus sind zwei Ammen, Mean und Thalna, sowie (Apollon) anwesend. Auch Darstellungen Fufluns mit seiner Gemahlin/Braut (entsprechend Ariadne) sind bekannt. Eine schwarzfigurige etruskische Hydria des 6. Jahrhunderts zeigt die sich in Delphine verwandelnden Piraten, die Fufluns-Dionysos gefangen genommen hatten. Soweit finden sich keine erheblichen Abweichungen gegenüber dem griechischen Mythos. Auffällig an der Ikonographie Fufluns ist lediglich, dass er häufiger als auf den griechischen Darstellungen als nackter Knabe erscheint, und die relative Prominenz seiner Mutter Semla-Semele. Häufig werden sie zusammen dargestellt. Auf einer Spiegelgravierung sieht man zum Beispiel den nackten Fufluns seiner Mutter mit nach hinten geneigtem Kopf in einem Kuss hingegeben. Der Kult des Fufluns wurde möglicherweise in Zusammenhang mit dem Bacchanalienskandal 186 v. Chr. vom römischen Staat unterdrückt. Livius deutet an, dass die „Infektion“ etrurische Wurzeln gehabt hätte. In späterer Zeit finden sich jedenfalls keine Belege für eine weitere Verehrung Fufluns. Vermutlich ist sein Kult mit dem des Bacchus bzw. Liber verschmolzen. (de)
- In Etruscan religion, Fufluns (Etruscan: 𐌚𐌖𐌚𐌋𐌖𐌍𐌔) or Puphluns (Etruscan: 𐌐𐌖𐌘𐌋𐌖𐌍𐌔) was a god of plant life, happiness, wine, health, and growth in all things. He is mentioned twice among the gods listed in the inscriptions of the Liver of Piacenza, being listed among the 16 gods that rule the Etruscan astrological houses. He is the 9th of those 16 gods. He is the son of Semla and the god Tinia. He was worshipped at Populonia (Etruscan Fufluna or Pupluna) and is the namesake of that town. His Greek equivalent is Dionysus (Latin Bacchus), whereas his Roman equivalent is Liber. For this reason he was also called Fufluns Pachies or Pacha. He was adopted by the Romans but was quickly meshed with Bacchus and his rituals were changed heavily by the influence of Dionysian frenzies. (en)
- En la mitología etrusca, Fufluns (En etrusco: 𐌚𐌖𐌚𐌋𐌖𐌍𐌔) or Puphluns (En etrusco: 𐌐𐌖𐌘𐌋𐌖𐌍𐌔) era el dios de las plantas, de la felicidad, de la salud y del crecimiento en todas las cosas. Es hijo de Semia y del dios del cielo Tinia. Era adorado en Populonia, cuyo nombre deriva del de esta deidad (Fufluna o Pupluna). Si bien fue adorado en Roma, en una época muy temprana fue reemplazado por otros dioses itálicos de la fertilidad. (es)
- Fufluns ou Puphluns est le nom d'une divinité étrusque équivalent de la grecque Dionysos et de la latine Bacchus. (fr)
- Fufluns è il corrispettivo etrusco del greco Dioniso, e poi del romano Bacco. Figlio di Tinia, sua madre Semia, come per la Semele greca, viene associata alla terra (la versione di Semele mortale non è la più antica). A lui vennero dedicate città sacre e montagne: ad esempio Populonia (Pupluna), il monte Bibele, Bibbona etc. Il dio fu patrono della vendemmia, del vino, della felicità, della salute e della crescita in tutte le cose. In suo onore venivano eseguiti sacrifici taurini, in quanto il toro era l'animale a lui consacrato. È citato due volte tra le divinità elencate nelle iscrizioni del Fegato di Piacenza, essendo elencato tra le 16 divinità che governano le case astrologiche etrusche. È il 9° di questi 16 dei. Il nome di Fufluns si ipotizzi derivi da puple, con il significato di germoglio secondo Giacomo Devoto, dal quale deriverebbero anche il toponimo di Populonia (Pupluna/Pufluna/ Fufluna) e nomi personali etruschi (Puplie, Puplina). Secondo un'altra ipotesi il nome potrebbe essere l'adattamento del tema paleoumbro poplon-, dal quale deriva la divinità umbra Puemune, quella Sabina di Poimono o Poemonio, da accostare alla dea romana dei frutti Pomona. (it)
- Fufluns is een Etruskische godheid van de vruchtbaarheid en de wijn. Hij is het equivalent van de Griekse godheid Dionysos. Een van zijn tempels is gevonden in het Italiaanse dorpje Populonia, waar de plaatsnaam in muntvondsten aangeduid wordt als pupluna, pufluna of fufluna, hetgeen Stad van Fufluns betekent. Oorspronkelijk lijkt Fufluns de Etruskische god van de groei en vegetatie geweest te zijn, blijkens de Etruskische stam *pople of *puple ("knoppen", "spruit"). Deze stam is ook terug te vinden in het Latijnse woord populus, volk. Voor zover enige mythologie uit de Etruskische inscripties en beelden afgeleid kan worden, komt die overeen met overleveringen uit de Griekse mythologie. Fufluns werd vanaf ca. de 5e eeuw v.Chr., en waarschijnlijk zelfs sinds de 7e eeuw v.Chr. met Dionysos vereenzelvigd. Vandaar dat Fufluns in de overlevering ook genoemd wordt als Pacha, waarbij Pacha staat voor Bacchus. In afbeeldingen op keramiek of in spiegelgraveringen is Fufluns de zoon van Tinia en Semla. Ook wordt hij geboren uit ofwel de heup, ofwel het been van Tinia. Op een Etruskische spiegelgravering bevindt zich een afbeelding van Tinia/Zeus met twee minnen, en Thalna, alsook Apulu (Apollon). Ook komen afbeeldingen van Fufluns met zijn vrouw/bruid Areatha (Ariadne) voor. Een zwartfigurige Etruskische Hydria uit de 6e eeuw v.Chr. toont in dolfijnen veranderde piraten die Fufluns gevangengenomen hebben. Enkel verschillen met de Griekse mythologie zijn te vinden in de iconografie van Fufluns, waar hij vaker dan in Griekse afbeeldingen weergegeven wordt als naakte jongeman, en de relatieve prominentie van zijn moeder Semla/Semele. Vaak worden ze bij elkaar weergegeven. Op een spiegelgravering staat bijvoorbeeld de naakte Fulfuns met het hoofd naar achteren neigend terwijl hij zijn moeder een kus geeft. De culte van Fufluns werd mogelijk in verband met het Bacchanalenschandaal van 186 v.Chr. door de Romeinse staat onderdrukt. Livius geeft aan dat de "infectie" een Etrurische oorsprong had. In latere tijden worden geen bewijzen voor een verering van Fufluns meer gevonden, waarschijnlijk is zijn culte versmolten met die van Bacchus of Liber. (nl)
- Фуфлунс — этрусский бог виноградарства и виноделия, аналогичный Дионису (Вакху) и Либеру. В более древние времена Фуфлунс изображался в виде могучего бородатого мужчины, но со временем его омолодили и дали в руку тирс — особую палку с насаженной на конце сосновой шишкой. Другой атрибут Фуфлунса — лира, так как он покровительствовал также и музыкантам, игравшим на струнных инструментах. Воплощениями Фуфлунса являлись пантеры и леопарды. Супругой Фуфлунса являлась богиня , а родителями — пара Аплу и Семлы. Фуфлунс повелевал злобными лесными демонами, которые напали на Уни, но были разогнаны дубиной Геркле. (ru)
|