rdfs:comment
| - Gabriel Jean Edouard Koyambounou (* 1947) ist ein ehemaliger Politiker der Zentralafrikanischen Republik. (de)
- Gabriel Jean-Edouard Koyambounou (born 1947) is a Central African politician who was Prime Minister of the Central African Republic from 12 April 1995 to 6 June 1996. He is currently the First Vice-President of the Movement for the Liberation of the Central African People (MLPC). Koyambounou was acquitted of misuse of public funds on 6 December 2004. After MLPC First Vice-President was suspended from his duties, Koyambounou, who was Second Vice-President, took over as First Vice-President in an interim capacity in January 2006. (en)
- Gabriel Jean-Edouard Koyambounou, né le 19 août 1950 à Bangui, est un homme politique centrafricain. Il fut Premier ministre du 12 avril 1995 jusqu'au 6 juin 1996. Il est le 3e enfant d'une fratrie de 30 enfants. Il a grandi dans le quartier de Garagba à Bangui. Il est né de l'union de Ferdinand Benime et Jeanne Liatene . Il est père de 4 enfants. (fr)
- Габриэль Жан-Эдуард Койямбуну (фр. Gabriel Koyambounou; 1947, Банги, Французская Экваториальная Африка) — политический и государственный деятель Центральноафриканской Республики, премьер-министр ЦАР (12 апреля 1995 - 6 июня 1996). (ru)
- Габріель Жан-Едуард Коямбуну (1947, Бангі) — центральноафриканський політик, прем'єр-міністр Центральноафриканської республіки з 12 квітня 1995 по 6 червня 1996 р. (uk)
- 加布里埃爾·讓-愛德華·科揚布努(英語:Gabriel Jean-Edouard Koyambounou,生於1947年)是中非共和國政治家,並且從1995年4月12日至1996年6月6日期間擔任中非共和國總理,而她現在也是副黨魁。 (zh)
- Gabriel Jean-Edouard Koyambounou (ur. 1947 w Bangi) – środkowoafrykański polityk, premier Republiki Środkowoafrykańskiej od 12 kwietnia 1995 do 6 czerwca 1996. Pochodzi z Bangi, ukończył studia na Uniwersytecie w Abidżanie oraz Ecole nationale des douanes w Neuilly-sur-Seine. Pracował następnie jako urzędnik. W 1995 powołany na stanowisko premiera wskutek odwołania oskarżanego o korupcję gabinetu , funkcję pełnił przez rok. Później do 2003 roku pełnił funkcję ministra komunikacji, poczty i telekomunikacji. Po zamachu stanu z 2003 utracił fotel ministra i ukrywał się w ambasadzie w Bangi. Zasiadał też na czele krajowej federacji piłki ręcznej. 6 grudnia 2004 oskarżono go o niewłaściwe użycie publicznych środków. W styczniu 2006 po odwołaniu został tymczasowo powołany na stanowisko wiceprez (pl)
|