The Harmony of the Gospels (Latin: De consensu evangeliorum) is a book written around 400 AD by the Christian philosopher Augustine of Hippo. In the book (which has four separate parts) Augustine assumes that Matthew was the first gospel, followed by Mark and Luke and that John was the last. He then analyzes and relates the specific passages between the gospels, to build a gospel harmony. In the book Augustine views the variations in the gospel accounts in terms of the different focuses of the authors on Jesus: Matthew on royalty, Mark on humanity, Luke on priesthood, and John on divinity.
Attributes | Values |
---|
rdfs:label
| - De consensu evangelistarum (es)
- De consensu evangeliorum (it)
- Harmony of the Gospels (en)
- De consensu evangelistarum (fr)
- De consensu evangelistarum (nl)
|
rdfs:comment
| - The Harmony of the Gospels (Latin: De consensu evangeliorum) is a book written around 400 AD by the Christian philosopher Augustine of Hippo. In the book (which has four separate parts) Augustine assumes that Matthew was the first gospel, followed by Mark and Luke and that John was the last. He then analyzes and relates the specific passages between the gospels, to build a gospel harmony. In the book Augustine views the variations in the gospel accounts in terms of the different focuses of the authors on Jesus: Matthew on royalty, Mark on humanity, Luke on priesthood, and John on divinity. (en)
- De consensu evangelistarum ou De consensu evangeliorum, parfois De concordia evangeliorum, est un ouvrage écrit par Augustin d'Hippone vers l'année 400. Son titre signifie « De l'accord des Évangiles ». Son genre littéraire est celui d'une harmonie des Évangiles. (fr)
- Il De consensu evangeliorum (Il consenso dei vangeli) o De consensu evagelistarum (Il consenso degli evangelisti) è un trattato di Agostino d'Ippona, scritto intorno all'anno 400. Nel libro (che dispone di quattro parti separate), Agostino desume che il vangelo di Matteo sia il primo vangelo ad essere stato scritto in ordine cronologico rispetto ai quattro, seguito da quello di Marco e di Luca e che Giovanni sia l'ultimo in ordine di composizione. Egli analizza e collega quindi i singoli passaggi tra i vangeli, nel tentativo di costruire un'armonizzazione evangelica. Nel libro Agostino vede le variazioni tra i singoli racconti dei vangeli come diverse focalizzazioni degli autori sulla figura di Gesù: Matteo sulla regalità, Marco sull'umanità, Luca sul sacerdozio e Giovanni sulla divinità. (it)
- De consensu evangelistarum, (Sobre la concordancia de los evangelistas) es una obra de San Agustín de Hipona, de carácter pastoral, datada aproximadamente a principios del siglo V, donde pretende refutar a aquellos que creen ver serias contradicciones internas entre los cuatro libros del evangelio. (es)
- Augustinus schreef De consensu euangelistarum (letterlijk: over de overeenstemming tussen de evangelisten) rond 400. In dit werk, dat uit vier boeken bestaat, stelt hij een probleem aan de orde, dat - indien het onopgelost blijft - de eenheid binnen de Kerk kan aantasten. Dit probleem bestaat hierin, dat de verschillende evangeliën dezelfde gebeurtenissen of handelingen op verschillende manieren verslaan, of op verschillende plaatsen in hun verslagen zetten, met als gevolg dat er bij de lezer twijfel kan gaan rijzen over de waarheid van de evangeliën. De vraag is: spreken ze elkaar niet tegen? Voorbeelden zijn: de rede op de berg (Matteüs) en op de vlakte (Lucas), de dochter van Jaïrus: levend of dood? en: wanneer stierf Jezus? Op het derde of op het zesde uur? (nl)
|
dcterms:subject
| |
Wikipage page ID
| |
Wikipage revision ID
| |
Link from a Wikipage to another Wikipage
| |
sameAs
| |
dbp:wikiPageUsesTemplate
| |
has abstract
| - De consensu evangelistarum, (Sobre la concordancia de los evangelistas) es una obra de San Agustín de Hipona, de carácter pastoral, datada aproximadamente a principios del siglo V, donde pretende refutar a aquellos que creen ver serias contradicciones internas entre los cuatro libros del evangelio. El autor sostiene que cronológicamente Mateo fue el primer Evangelio, seguido de Marcos y Lucas y que Juan fue el último. En el libro, Agustín ve las variaciones en los relatos del Evangelio en términos de los diferentes enfoques de los autores sobre Jesús: San Mateo sobre la realeza, San Marcos sobre la humanidad, San Lucas sobre el sacerdocio y San Juan sobre la divinidad. (es)
- The Harmony of the Gospels (Latin: De consensu evangeliorum) is a book written around 400 AD by the Christian philosopher Augustine of Hippo. In the book (which has four separate parts) Augustine assumes that Matthew was the first gospel, followed by Mark and Luke and that John was the last. He then analyzes and relates the specific passages between the gospels, to build a gospel harmony. In the book Augustine views the variations in the gospel accounts in terms of the different focuses of the authors on Jesus: Matthew on royalty, Mark on humanity, Luke on priesthood, and John on divinity. (en)
- De consensu evangelistarum ou De consensu evangeliorum, parfois De concordia evangeliorum, est un ouvrage écrit par Augustin d'Hippone vers l'année 400. Son titre signifie « De l'accord des Évangiles ». Son genre littéraire est celui d'une harmonie des Évangiles. (fr)
- Augustinus schreef De consensu euangelistarum (letterlijk: over de overeenstemming tussen de evangelisten) rond 400. In dit werk, dat uit vier boeken bestaat, stelt hij een probleem aan de orde, dat - indien het onopgelost blijft - de eenheid binnen de Kerk kan aantasten. Dit probleem bestaat hierin, dat de verschillende evangeliën dezelfde gebeurtenissen of handelingen op verschillende manieren verslaan, of op verschillende plaatsen in hun verslagen zetten, met als gevolg dat er bij de lezer twijfel kan gaan rijzen over de waarheid van de evangeliën. De vraag is: spreken ze elkaar niet tegen? Voorbeelden zijn: de rede op de berg (Matteüs) en op de vlakte (Lucas), de dochter van Jaïrus: levend of dood? en: wanneer stierf Jezus? Op het derde of op het zesde uur? Augustinus lost het probleem systematisch op. Na een uitvoerige inleiding in boek 1 legt hij in de boeken 2, 3 en 4 de vermeend tegenstrijdige passages naast elkaar. Nadat hij de problemen in kaart heeft gebracht, verklaart hij ze en biedt hij er een oplossing voor. De uiteindelijke oplossing ligt in de overgang van letterlijk naar figuurlijk lezen. Dat een passage bij de ene evangelist anders is verwoord dan bij de andere, of dat een passage bij de ene evangelist op een andere plaats is ingevoegd dan bij de andere, doet volgens Augustinus niet af aan de boodschap. Want daar draait het om: de boodschap. De consensu euangelistarum werd geschreven voor pastores, die de Schrift in de praktijk van alledag wilden en moesten verdedigen tegen plagerij, scherpslijperij en onnozelheid, maar daar zelf niet voldoende voor geëquipeerd waren. (nl)
- Il De consensu evangeliorum (Il consenso dei vangeli) o De consensu evagelistarum (Il consenso degli evangelisti) è un trattato di Agostino d'Ippona, scritto intorno all'anno 400. Nel libro (che dispone di quattro parti separate), Agostino desume che il vangelo di Matteo sia il primo vangelo ad essere stato scritto in ordine cronologico rispetto ai quattro, seguito da quello di Marco e di Luca e che Giovanni sia l'ultimo in ordine di composizione. Egli analizza e collega quindi i singoli passaggi tra i vangeli, nel tentativo di costruire un'armonizzazione evangelica. Nel libro Agostino vede le variazioni tra i singoli racconti dei vangeli come diverse focalizzazioni degli autori sulla figura di Gesù: Matteo sulla regalità, Marco sull'umanità, Luca sul sacerdozio e Giovanni sulla divinità. (it)
|
prov:wasDerivedFrom
| |
page length (characters) of wiki page
| |
foaf:isPrimaryTopicOf
| |
is Link from a Wikipage to another Wikipage
of | |
is Wikipage redirect
of | |
is foaf:primaryTopic
of | |