rdfs:comment
| - Krodo according to the 1492 Saxon Chronicle incunable, probably written by the Brunswick goldsmith Conrad Bothe (c. 1475 – c. 1501) and printed in the studio of Peter Schöffer at Mainz, was a Germanic god of the Saxons. He is supposed to have been similar to the Roman god Saturn. Modern historians characterize the figure of Krodo as a fake (Janzen 2017). (en)
- Krodo je germánský bůh nejasné autenticity, který byl podle Chronecken der Sassen z roku 1492 ctěn předkřesťanskými Sasy. Boteho kronika Kroda ztotožňuje se Saturnem a zobrazuje jej na ilustraci jako muže opásaného lněnou zástěrou bosýma nohama stojícím na rybě, v levé ruce držícího kolo a v pravé vědro s květinami. Chrám tohoto božstva měl ležet na dolnosaském hradu a jeho modla zničena roku 780 Karlem Velikým. Později se však lidé k jeho uctívání údajně vrátili a zanechali toho až roku 1150. (cs)
- Krodo war laut Conrad Bothes Sassenchronik von 1492 ein Gott der germanischen Sachsen, der dem römischen Saturnus ähnlich gewesen und dessen Standbild im Jahr 780 auf der Harzburg von Karl dem Großen bei Besiegung der Ostsachsen niedergeworfen worden sei. Aus anderen Quellen ist davon nichts bekannt. Friedrich Georg Weitsch malte 1798 das Historiengemälde Das Opferfest des Krodo. Mit der Figur des Krodo als Maskottchen wirbt heute das Heilbad Bad Harzburg. (de)
- Krodo, Krodon, Chrodo(n), Krodus ou C(h)rodus est le nom d'une divinité ou d'une idole saxonne mentionnée uniquement en 1492 par Conrad Bote dans sa (de). Conrad Bote raconte dans sa chronique que lors de la guerre des Saxons, Charlemagne renversa à (en) une idole qui ressemblait à Saturne, et que le peuple appelait Krodo ; il ajoute une gravure en bois, présentant un vieil homme aux cheveux longs, barbe longue, vêtu en chemise, tenant à la main gauche élevée une roue et à la main droite un panier rempli de fruits ou de fleurs, debout, les pieds nus, sur un grand poisson. La roue pourrait symboliser les rayons du soleil, le feu ; le panier la fertilité, la terre ; le poisson, l'eau ; la bande de toile ondulée formant sa ceinture, le vent, l'air. Les attributs de Krodo pourraient représen (fr)
- Krodo – bóg wymieniony przez w , gdzie podaje, że Sasi czcili boga o imieniu Krodo. W starych zapiskach imię to jest zapisane jako Hrodo, Chrodo, Krodo lub w zlatynizowanej formie: Crodone. Bothe opisuje też jakoby Juliusz Cezar podczas podboju Germanii, nakazał zbudować kilka twierdz zwieńczonymi posągami bóstw Rzymskich. W miejscu , gdzie powstało później miasto Bad Harzburg w Dolnej Saksonii, miał stać posąg Saturna, którego ludy lokalne miały czcić jako Kroda. (pl)
- Кродо (лат. Crodo) — божество времени в саксонской и западнославянской мифологии, описанное хронистом Конрадом Бото. Существование у славян и саксов такого божества подвергается сомнению. Конрад Бото в своей «Саксонской хронике» (Chronecken der Sassen, 1492) упоминает славянского бога Кродо (Crodo) или Сатара, алтарь которого имелся в Госларе и чьё имя носил соляной источник возле Бад-Гарцбурга. Возможно, что имя Кродо образовано от Кронос, а Сатар — из Сатурн. (ru)
|
has abstract
| - Krodo je germánský bůh nejasné autenticity, který byl podle Chronecken der Sassen z roku 1492 ctěn předkřesťanskými Sasy. Boteho kronika Kroda ztotožňuje se Saturnem a zobrazuje jej na ilustraci jako muže opásaného lněnou zástěrou bosýma nohama stojícím na rybě, v levé ruce držícího kolo a v pravé vědro s květinami. Chrám tohoto božstva měl ležet na dolnosaském hradu a jeho modla zničena roku 780 Karlem Velikým. Později se však lidé k jeho uctívání údajně vrátili a zanechali toho až roku 1150. Krodo je považován za Boteho literární fikci. Je po něm pojmenován v , několik ulic a veřejných institucí ve městě a na hradě Harzburg byla v roce 2007 vztyčena jeho socha. Jacob Grimm považoval postavu Kroda za slovansko-germánskou a za její germánské jméno považoval Hruodo. Stejně jako později Karel Jaromír Erben jej spojil s Krtem a Sytivratem z falšovaných glos v Mater Verborum. (cs)
- Krodo war laut Conrad Bothes Sassenchronik von 1492 ein Gott der germanischen Sachsen, der dem römischen Saturnus ähnlich gewesen und dessen Standbild im Jahr 780 auf der Harzburg von Karl dem Großen bei Besiegung der Ostsachsen niedergeworfen worden sei. Aus anderen Quellen ist davon nichts bekannt. Die Sassenchronik zeigt und beschreibt Krodo als Mann, der auf einer Säule auf einem großen Fisch steht und in der Rechten ein Gefäß mit Blumen, in der Linken ein emporgerichtetes Rad hält. Bothe deutet die einzelnen Details moralisch auf die Einheit und Stärke des Sachsenvolks. Da die Sassenchronik die einzige Quelle bleibt, wird ein vorchristlicher Krodo-Kult heute grundsätzlich bezweifelt, ähnlich wie bei anderen Pseudogottheiten fragwürdiger Herkunft wie Ostara, Biel, Stuffo oder Lollus. Der sogenannte Krodoaltar in Goslar, der wohl aus dem Jahre 1040 stammt, wurde erst in der frühen Neuzeit im Volksmund mit Krodo in Verbindung gebracht und nach ihm benannt. In der Volkssage wurde die Erzählung vom „Götzen Crodo“ anscheinend als Motiv auf die Gegend der Dörfer Götzenthal und Grotenleide (Crotenlaide) beim sächsischen Meerane übertragen. Friedrich Georg Weitsch malte 1798 das Historiengemälde Das Opferfest des Krodo. Mit der Figur des Krodo als Maskottchen wirbt heute das Heilbad Bad Harzburg. (de)
- Krodo according to the 1492 Saxon Chronicle incunable, probably written by the Brunswick goldsmith Conrad Bothe (c. 1475 – c. 1501) and printed in the studio of Peter Schöffer at Mainz, was a Germanic god of the Saxons. He is supposed to have been similar to the Roman god Saturn. Modern historians characterize the figure of Krodo as a fake (Janzen 2017). (en)
- Krodo, Krodon, Chrodo(n), Krodus ou C(h)rodus est le nom d'une divinité ou d'une idole saxonne mentionnée uniquement en 1492 par Conrad Bote dans sa (de). Conrad Bote raconte dans sa chronique que lors de la guerre des Saxons, Charlemagne renversa à (en) une idole qui ressemblait à Saturne, et que le peuple appelait Krodo ; il ajoute une gravure en bois, présentant un vieil homme aux cheveux longs, barbe longue, vêtu en chemise, tenant à la main gauche élevée une roue et à la main droite un panier rempli de fruits ou de fleurs, debout, les pieds nus, sur un grand poisson. La roue pourrait symboliser les rayons du soleil, le feu ; le panier la fertilité, la terre ; le poisson, l'eau ; la bande de toile ondulée formant sa ceinture, le vent, l'air. Les attributs de Krodo pourraient représenter les quatre éléments. Pour Georg Fabricius, Krodo avait la figure d'un moissonneur, ceint d'un morceau de linge, qui tenait de la main droite un petit vase plein de roses, et une roue de char de la main gauche, qu'il élevait en l'air ; il foulait aux pieds une perche, poisson hérissé d'écailles et de piquants. Selon Albrecht Krantz, Krodo était le Saturne des Saxons. Il existe à Goslar un autel en bronze du XIe siècle qui porte le nom d'« Autel de Krodo » ( (en)). (fr)
- Krodo – bóg wymieniony przez w , gdzie podaje, że Sasi czcili boga o imieniu Krodo. W starych zapiskach imię to jest zapisane jako Hrodo, Chrodo, Krodo lub w zlatynizowanej formie: Crodone. Bothe opisuje też jakoby Juliusz Cezar podczas podboju Germanii, nakazał zbudować kilka twierdz zwieńczonymi posągami bóstw Rzymskich. W miejscu , gdzie powstało później miasto Bad Harzburg w Dolnej Saksonii, miał stać posąg Saturna, którego ludy lokalne miały czcić jako Kroda. Podczas w 780 roku król Franków, Karol Wielki, podczas okupacji terenów zamieszkiwanych przez Sasów miał zniszczyć ów posąg, aby następnie nawrócić pogańskich Sasów na chrześcijaństwo: ... Król Karol przybył na ziemię i nawrócił wschodnich Sasów. Wtem rzekł: Kto jest waszym Bogiem? Wtedy zwykły lud zawołał: Krodo, Krodo jest naszym Bogiem! W ten Król Karol powiedział: Krodo jest waszym Bogiem? To jest: diabelska ropucha! [ropucha to po saksońsku kroden – gra słów] Następnie słowo [„Krodo”] stało się złym słowem wśród Sasów. Potem Król Karol udał się do Harzburga i zniszczył idola Krodo i zbudował kościół w Salingenstede, w Osterwieck poświęcony Świętemu Szczepanowi. Kronika wspomina także ikonografię Krodego. Idol miał się znajdować na słupie i być bosy. Posiadał on cztery atrybuty, które miały reprezentować cztery żywioły:
* Woda – ryba pod stopami
* Ziemia – kosz kwiatów jako symbol wzrostu i czterech pór roku
* Ogień – rozeta lub koło jako symbol słońca
* Powietrze – rozwiany pas lub sznur W 1597 r. w pośmiertnym Originum illustrissimae stirpis Saxonicae libri septem, przypisał Kroda Słowianom, który prawdopodobnie połączył informację od saskiego kronikarza i mnicha Widukinda z Korbei, że Sasi mieli zdobyć metalowy posąg Saturna od Słowian połabskich oraz informację Bothego, że Krodo był Saskim odpowiednikiem Saturna. W Katedrze Św. Szymona i św. Judy (zbudowanej w 1047 roku), która była częścią Palatium w Goslarze, znaleziono ołtarz, który w roku ok. 1600 został nazwany Ołtarzem Kroda. Ołtarz ten powstał najprawdopodobniej w XI wieku i jest w całości wykonany z brązu. Ołtarz znajduje się obecnie w muzeum w Goslar. Jeszcze w XIX wieku przez niemieckich badaczy był uważany za naczelne bóstwo Słowian. Jako że Kronika Sasów jest jedynym źródłem poświadczającym istnienie Kroda, dzisiejsi badacze mitologii kwestionują jego istnienie. (pl)
- Кродо (лат. Crodo) — божество времени в саксонской и западнославянской мифологии, описанное хронистом Конрадом Бото. Существование у славян и саксов такого божества подвергается сомнению. Конрад Бото в своей «Саксонской хронике» (Chronecken der Sassen, 1492) упоминает славянского бога Кродо (Crodo) или Сатара, алтарь которого имелся в Госларе и чьё имя носил соляной источник возле Бад-Гарцбурга. Возможно, что имя Кродо образовано от Кронос, а Сатар — из Сатурн. В Госларском музее экспонируется так называемый «алтарь Кродо» — католический алтарь конца XII века из кафедрального собора города. Согласно поздней легенде начала XVIII века, этот алтарь использовался в храме Кродо. В Ура-Линда, подложной хронике древних фризов, на с. 45 нарисованы три колеса с шестью спицами, которые подписаны как , Исток и Начало, а в тексте следует пояснение «Это — кродер, колесо, вечно вращающееся вместе с Юлом». (ru)
|