Lambertian reflectance is the property that defines an ideal "matte" or diffusely reflecting surface. The apparent brightness of a Lambertian surface to an observer is the same regardless of the observer's angle of view. More technically, the surface's luminance is isotropic, and the luminous intensity obeys Lambert's cosine law. Lambertian reflectance is named after Johann Heinrich Lambert, who introduced the concept of perfect diffusion in his 1760 book Photometria.
Attributes | Values |
---|
rdf:type
| |
rdfs:label
| - Superfície de Lambert (ca)
- Superficie de Lambert (es)
- Source lumineuse orthotrope (fr)
- Superficie di Lambert (it)
- Lambertian reflectance (en)
- ランバート反射 (ja)
- 람베르트 반사 (ko)
- Odbicie lambertowskie (pl)
- Lambertiell (sv)
- Ламбертове відбивання (uk)
|
rdfs:comment
| - En física, una superfície de Lambert o lambertiana és una superfície ideal que reflecteix l'energia incident des d'una direcció igual en totes direccions, per la qual cosa, en variar el punt de vista, la seva luminància no canvia. És per tant una superfície ideal de reflexió difusa. Ampliant una zona d'una superfície difusora lambertiana es nota que és aspra, és a dir que no té cap angle de reflexió ben definit. En són exemples la reflexió difusa produïda per la neu és el cas més típic de superfície lambertiana; o certs models mats de pantalla de cinema. (ca)
- Lambertian reflectance is the property that defines an ideal "matte" or diffusely reflecting surface. The apparent brightness of a Lambertian surface to an observer is the same regardless of the observer's angle of view. More technically, the surface's luminance is isotropic, and the luminous intensity obeys Lambert's cosine law. Lambertian reflectance is named after Johann Heinrich Lambert, who introduced the concept of perfect diffusion in his 1760 book Photometria. (en)
- En Física, una superficie de Lambert o lambertiana es una superficie ideal que refleja la energía incidente desde una dirección igual en todas direcciones, por lo cual al variar el punto de vista, su luminancia no cambia. Es por tanto una superficie ideal de reflexión difusa. Ampliando una zona de una superficie difusora lambertiana se nota que es áspera (áspero, dentado), es decir que no tiene ningún ángulo de reflexión bien definido. (es)
- Una superficie di Lambert o lambertiana è una superficie ideale che riflette l'energia incidente da una direzione in modo uguale in tutte le direzioni, per cui variando il punto di vista la sua luminanza non cambia. È quindi una superficie diffondente ideale. Ingrandendo un'area di una superficie diffondente reale si può notare che essa è scabra (ruvida, frastagliata) quindi non vi sono angoli di riflessione ben definiti. (it)
- ランバート反射とは、拡散反射表面を理想的に扱った反射モデルである。ランバート反射表面の輝度は、どの角度から見ても一定である。技術的には、表面の輝度 (光学)が等方的であり、光度 (光学)がランベルトの余弦則に従う。ランバート反射は1760年に自著で完全な拡散反射の概念を導入したヨハン・ハインリヒ・ランベルトの名前から名づけられた。 (ja)
- 램버시안 반사율(Lambertian reflectance)을 갖는 표면은, 관찰자가 바라보는 각도와 관계없이 같은 겉보기 밝기를 갖는다. 더 기술적인 용어로는, 물체 표면의 휘도가 등방성(等方性)을 가질 때 그 표면이 램버시안 반사율을 갖는다고 한다. 예를 들어 표면처리를 하지 않은 원목 재질은 보는 각도에 따라 밝기가 다르게 보이지 않으므로 거의 램버시안 반사율을 갖는다. 그러나 폴리우레탄으로 반짝이는 처리를 한 목재는 광원의 위치에 따라 거울면과 같은 하이라이트를 가질 수 있다. 거친 표면을 가진 모든 물질이 램버시안 반사율을 갖지는 않지만, 표면의 특징에 대해 잘 모를 때 램버시안 반사는 적당한 근사치가 될 수 있다. 램버시안 반사는 스위스 수학자 요한 하인리히 람베르트(Johann Heinrich Lambert)의 이름을 따서 지어졌다. 컴퓨터 그래픽스에서는 난반사가 이루어지는 표면을 묘사하기 위해 램버시안 모델이 사용된다. (ko)
- Lambertiell är egenskapen att en yta ser likadan ut oberoende av ur vilken synvinkel den betraktas. Detta förutsätter att ytan reflekterar ljus likformigt i alla riktningar, alltså diffust. En lambertiell yta kallas också diffus. I ett mikroskop ser ytan oftast ojämn ut. Ytan på de flesta föremål är nästan lambertiella. En spegels yta är inte lambertiell, liksom inte heller ytan på bildskärmar av kristallskärmstyp. (sv)
- Ламбертове відбиття є властивістю, яка визначає ідеальну дзеркальну поверхню. Для спостерігача явна яскравість ламбертового відбивання є однаковою незалежно від кута зору спостерігача. Більш технічно, яскравість поверхні є ізотропною, а інтенсивність освітлення підкоряється закону Ламберта. Ламбертове відбивання назване на честь Йогана Генріха Ламберта, який представив концепцію ідеальної дифузії у своїй книзі «Фотометрія» 1760 року. (uk)
- Une source lumineuse orthotrope ou source lumineuse lambertienne, car elle respecte la loi de Lambert, est une source de lumière dont la luminance est uniforme angulairement, c'est-à-dire identique dans toutes les directions. Si la luminance d'une source orthotrope est la même sur toute sa surface, elle est dite uniforme angulairement et spatialement. (fr)
- Odbicie lambertowskie – odbicie rozproszone przez idealnie matową powierzchnię, opisane prawem Lamberta. Jest stosowanym w grafice komputerowej modelem oświetlenia powierzchni matowych (takich jak papier, kreda) przez światło punktowe. Było badane przez J.H. Lamberta, który wprowadził opis tego zjawiska w swojej pracy Photometria wydanej w 1760 roku. Powierzchnie idealnie matowe rozpraszają światło w jednakowy sposób we wszystkich kierunkach i dlatego wydają się jednakowo jasne, niezależnie od kąta patrzenia. Natężenie to wyraża się wzorem: gdzie: (pl)
|
rdfs:seeAlso
| |
foaf:depiction
| |
dct:subject
| |
Wikipage page ID
| |
Wikipage revision ID
| |
Link from a Wikipage to another Wikipage
| |
sameAs
| |
dbp:wikiPageUsesTemplate
| |
thumbnail
| |
has abstract
| - En física, una superfície de Lambert o lambertiana és una superfície ideal que reflecteix l'energia incident des d'una direcció igual en totes direccions, per la qual cosa, en variar el punt de vista, la seva luminància no canvia. És per tant una superfície ideal de reflexió difusa. Ampliant una zona d'una superfície difusora lambertiana es nota que és aspra, és a dir que no té cap angle de reflexió ben definit. En són exemples la reflexió difusa produïda per la neu és el cas més típic de superfície lambertiana; o certs models mats de pantalla de cinema. (ca)
- Lambertian reflectance is the property that defines an ideal "matte" or diffusely reflecting surface. The apparent brightness of a Lambertian surface to an observer is the same regardless of the observer's angle of view. More technically, the surface's luminance is isotropic, and the luminous intensity obeys Lambert's cosine law. Lambertian reflectance is named after Johann Heinrich Lambert, who introduced the concept of perfect diffusion in his 1760 book Photometria. (en)
- En Física, una superficie de Lambert o lambertiana es una superficie ideal que refleja la energía incidente desde una dirección igual en todas direcciones, por lo cual al variar el punto de vista, su luminancia no cambia. Es por tanto una superficie ideal de reflexión difusa. Ampliando una zona de una superficie difusora lambertiana se nota que es áspera (áspero, dentado), es decir que no tiene ningún ángulo de reflexión bien definido. (es)
- Una superficie di Lambert o lambertiana è una superficie ideale che riflette l'energia incidente da una direzione in modo uguale in tutte le direzioni, per cui variando il punto di vista la sua luminanza non cambia. È quindi una superficie diffondente ideale. Ingrandendo un'area di una superficie diffondente reale si può notare che essa è scabra (ruvida, frastagliata) quindi non vi sono angoli di riflessione ben definiti. (it)
- Une source lumineuse orthotrope ou source lumineuse lambertienne, car elle respecte la loi de Lambert, est une source de lumière dont la luminance est uniforme angulairement, c'est-à-dire identique dans toutes les directions. À la différence d'une source lumineuse isotrope pour laquelle l'intensité lumineuse est la même dans toutes les directions, une source lumineuse orthotrope peut avoir une intensité lumineuse dépendante de la direction. Dans le cas d'une surface plane de petite taille face à la distance d'observation, l'intensité varie selon la loi en cosinus de Lambert : I = I0 cos θ où θ est l'angle de la direction par rapport à la normale à la surface source. En radiométrie, il est fréquent de considérer qu'une surface est lambertienne. Cette approximation est acceptable pour des surfaces rugueuses ou mates, mais pas pour les surfaces métalliques, brillantes ou polies. Parmi les sources lumineuses primaires, le corps noir, source primaire incandescente idéale, est une source orthotrope. Parmi les sources lumineuses secondaires (en réflexion ou en transmission), le est une source orthotrope, en plus de renvoyer ou de transmettre toute la lumière qu'il reçoit. Quelle que soit sa forme, une source lumineuse parfaitement orthotrope paraît plane. Le soleil semble être un disque dans le ciel alors qu'il est en réalité sphérique. Si la luminance d'une source orthotrope est la même sur toute sa surface, elle est dite uniforme angulairement et spatialement. (fr)
- ランバート反射とは、拡散反射表面を理想的に扱った反射モデルである。ランバート反射表面の輝度は、どの角度から見ても一定である。技術的には、表面の輝度 (光学)が等方的であり、光度 (光学)がランベルトの余弦則に従う。ランバート反射は1760年に自著で完全な拡散反射の概念を導入したヨハン・ハインリヒ・ランベルトの名前から名づけられた。 (ja)
- 램버시안 반사율(Lambertian reflectance)을 갖는 표면은, 관찰자가 바라보는 각도와 관계없이 같은 겉보기 밝기를 갖는다. 더 기술적인 용어로는, 물체 표면의 휘도가 등방성(等方性)을 가질 때 그 표면이 램버시안 반사율을 갖는다고 한다. 예를 들어 표면처리를 하지 않은 원목 재질은 보는 각도에 따라 밝기가 다르게 보이지 않으므로 거의 램버시안 반사율을 갖는다. 그러나 폴리우레탄으로 반짝이는 처리를 한 목재는 광원의 위치에 따라 거울면과 같은 하이라이트를 가질 수 있다. 거친 표면을 가진 모든 물질이 램버시안 반사율을 갖지는 않지만, 표면의 특징에 대해 잘 모를 때 램버시안 반사는 적당한 근사치가 될 수 있다. 램버시안 반사는 스위스 수학자 요한 하인리히 람베르트(Johann Heinrich Lambert)의 이름을 따서 지어졌다. 컴퓨터 그래픽스에서는 난반사가 이루어지는 표면을 묘사하기 위해 램버시안 모델이 사용된다. (ko)
- Odbicie lambertowskie – odbicie rozproszone przez idealnie matową powierzchnię, opisane prawem Lamberta. Jest stosowanym w grafice komputerowej modelem oświetlenia powierzchni matowych (takich jak papier, kreda) przez światło punktowe. Było badane przez J.H. Lamberta, który wprowadził opis tego zjawiska w swojej pracy Photometria wydanej w 1760 roku. Powierzchnie idealnie matowe rozpraszają światło w jednakowy sposób we wszystkich kierunkach i dlatego wydają się jednakowo jasne, niezależnie od kąta patrzenia. Jeśli strumień światła ma nieskończenie mały przekrój to oświetla on powierzchnię równą gdzie to kąt pomiędzy wektorem normalnym a kierunkiem do światła. Dla powierzchni matowych prawdziwe jest prawo Lamberta, które mówi, że natężenie światła docierające z powierzchni elementarnej do obserwatora jest proporcjonalne do cosinusa kąta pomiędzy a kierunkiem do obserwatora. Ale pole powierzchni obserwowanej pod tym kątem jest z kolei odwrotnie proporcjonalne do cosinusa kąta (analogicznie jak to ma miejsce dla strumienia światła). Dlatego cosinusy znoszą się, co oznacza, że natężenie światła docierające do obserwatora zależy wyłącznie od . Natężenie to wyraża się wzorem: gdzie: – natężenie światła otoczenia, – natężenie światła punktowego źródła światła, określa jaki procent energii światła padającego na powierzchnię ulega odbiciu. Jeśli wektory i są znormalizowane (ich długość jest równa jeden), to równanie można zapisać używając iloczynu skalarnego: Jeśli odległość światła od obiektów jest bardzo duża (dąży do nieskończoności), wówczas kąt pomiędzy a jest praktycznie stały. Wówczas takie światło nazywa się kierunkowym. (pl)
- Lambertiell är egenskapen att en yta ser likadan ut oberoende av ur vilken synvinkel den betraktas. Detta förutsätter att ytan reflekterar ljus likformigt i alla riktningar, alltså diffust. En lambertiell yta kallas också diffus. I ett mikroskop ser ytan oftast ojämn ut. Ytan på de flesta föremål är nästan lambertiella. En spegels yta är inte lambertiell, liksom inte heller ytan på bildskärmar av kristallskärmstyp. (sv)
- Ламбертове відбиття є властивістю, яка визначає ідеальну дзеркальну поверхню. Для спостерігача явна яскравість ламбертового відбивання є однаковою незалежно від кута зору спостерігача. Більш технічно, яскравість поверхні є ізотропною, а інтенсивність освітлення підкоряється закону Ламберта. Ламбертове відбивання назване на честь Йогана Генріха Ламберта, який представив концепцію ідеальної дифузії у своїй книзі «Фотометрія» 1760 року. (uk)
|
gold:hypernym
| |
prov:wasDerivedFrom
| |
page length (characters) of wiki page
| |
foaf:isPrimaryTopicOf
| |
is Link from a Wikipage to another Wikipage
of | |