rdfs:comment
| - Dans la mythologie grecque, Mania ou Manea est une divinité personnifiant la Folie. Parfois considérée comme multiple, elle est souvent rapprochée des Érinyes, avec qui elle pourrait se confondre : comme elles, elle tourmente les coupables et les laisse sans répit. Pausanias rapporte qu'elle possédait un sanctuaire en Arcadie entre Mégalopolis et Messène. Dans les mythologies étrusque puis romaine, elle est la déesse de la Mort et donc du monde souterrain (une déité chthonienne). (fr)
- Mania è una divinità di origine etrusca, venerata anche tra i romani. È una divinità molteplice, personificava la follia. Nella mitologia romana era la dea della morte, era stata presa in prestito dalla mitologia etrusca. Insieme a Mantus governava il mondo dei morti. Spesso viene assimilata alle Erinni: infatti, come loro tormenta gli spiriti colpevoli e non dà loro tregua.Pausania ci informa che le era dedicato un santuario in Arcadia, tra Megalopoli e Messene. È spesso associata alla dea Lissa della mitologia greca. (it)
- マニア(Mania)は、エトルリア神話における死神にして混沌の女神。配偶神であるマントゥスと共に冥府を治めているとされる。ラレースやマネスのほかに亡霊やアンデッド、夜の精などの母とも言われる。マネスの一柱であるや、ローマ文化においての一般的な名前であったの由来とされる。 エトルリア神話の他に、ローマ神話とギリシャ神話にもほぼ同表記で存在する神。ローマ神話の場合は同じエトルリア神話と同じ属性だが、ギリシャ神話においては狂気の女神とされる。 (ja)
- Mania lub Manea – w mitologii etruskiej bogini świata podziemnego i śmierci. Zaświatami władała wraz z małżonkiem Mantusem. Była matką duchów. (pl)
- Mania eller Manea var dödens gudinna i etruskisk mytologi. Hon associeras med de obskyra romerska gudarna och och antas vara samma gudom som den romerska Larernas Moder. Hon ingick även i romersk och grekisk mytologi. Hon härskade över underjorden tillsammans med , och beskrivs som mor till spöken, de odöda, nattens andar, manerna och larerna. Hon beskrivs av både etrusker och romare som andarnas och kaosets gudinna. I grekisk mytologi är hon de psykiska sjukdomarnas gudinna. (sv)
- Mania (Μανία) ou Manias (Μανίαι) é a personificação da loucura, da demência, da insanidade e do frenesi sagrado, na mitologia grega, geralmente enviada àqueles que não observam os ritos, para perturbar-lhe o espírito. Companheira de Coalemos, a estupidez, de Lissa, a fúria, e de , a demência. (pt)
- Ма́нія (грец. mania — божевілля, нестяма) — уособлення божевілля; мати ларів; страховисько, яким лякали дітей. (uk)
- Mània (en llatí Mania) va ser una antiga divinitat italiana, probablement d'origen etrusc, considerada una divinitat de l'inframón; sota els romans fou considerada la mare dels Manes o Lares. El festival de la Compitàlia se celebrava com a festa propiciatòria en el seu honor en comú amb els Lares. En èpoques posteriors, el plural Maniae servia per indicar uns espectres terribles, lletjos i deformats, amb els que s'atemoria els nens, segons Pau el Diaca. (ca)
- Mania gilt in der römischen Mythologie als eine Göttin. Ein Kult ist nicht belegt und die wenigen überlieferten Inschriften sind umstritten.Nach Georg Wissowa ist eine Göttin Mania das Konstrukt antiker Gelehrter, darunter Marcus Terentius Varro, wo sie eine von mehreren Gestalten ist, die mit der Mater Larum gleichgesetzt wurden. Sextus Pompeius Festus bezeichnet sie als Mutter oder Großmutter der Larvae und der Manes. Übertragen wurden auch Popanze und Schreckgespenster für Kinder als „Maniae“ bezeichnet. (de)
- In Roman and Etruscan mythology, Mania (or Manea) was a goddess of the dead. She, along with Mantus, ruled the underworld. She was said to be the mother of ghosts, the undead, and other spirits of the night, as well as the Lares and the Manes. Her name links her to the Manes, Mana Genita, and Manius. Both the Greek and Latin Mania derive from PIE (Proto-Indo-European) *men-, "to think." Cognates include Ancient Greek μένος, ménos, 'mind, thought', and Avestan 𐬎𐬫𐬥𐬌𐬀𐬨, mainyu, 'spirit'. (en)
- Mania was een Romeinse godin. Zij was de moeder of grootmoeder van de Larvae, oudtijds ook de moeder van de Lares, soms ook de moeder van de Manes genoemd. Oorspronkelijk schijnt zij een personificatie van Moeder Aarde te zijn. In latere tijd werd zij een steeds voorkomende figuur in de Latijnse volkskomedie. Zij nam met de Lares deel aan de en het schijnt dat zij oudtijds op dat feest met mensenoffers is vereerd. Doch in de eerste tijden van de Romeinse Republiek begon men krachtens een orakel van Apollo, dat beval in plaats van echte koppen te offeren, de bollen of koppen van papaver en knoflook te offeren, terwijl er poppen aan de deuren werden gehangen (maniae), die de plaats van de vroeger geofferde mensen vervingen. (nl)
|