Phannias ben Samuel (in Hebrew: פנחס בן שמואל Pinhas ben Shmuel) (c. 70 CE) was the last Jewish High Priest, the 83rd since Aaron. He was from the 'tribe' of Eniachin (priestly order Jachin) and did not originate from one of the six families from whom high priests had traditionally been chosen. He was a leader of revolutionary forces and died during the destruction of Herod's Temple in 70 CE. In order to see how far their power extended, the Zealots
Attributes | Values |
---|
rdf:type
| |
rdfs:label
| - Phannias ben Samuel (de)
- Phannias ben Samuël (nl)
- Phannias ben Samuel (en)
- Fanni syn Samuela (pl)
- Фанния (ru)
|
rdfs:comment
| - Фанния, сын Самуила, также Пинхас (Пинехас) бен-Самуил (др.-евр. פנחס בן שמואל; лат. Phannias ben Samuel), — 83-й и последний иудейский первосвященник. Упоминается у Иосифа Флавия. Человек недостойного происхождения и грубых нравов, на которого пал жребий быть священником. Некоторые писатели отвергают, что Фанния был в числе первосвященников. Согласно египтологам Лауту и Шпигельбергу, Пинехас было египетским именем (pe-nchêsi) и означало «негр». Транскрипция его имени у Флавия варьируется в различных формах. (ru)
- Fanni syn Samuela (również Pinchas i Fanazes, gr. Φαννί υἱὸς Σαμουήλου, hebr. פנחס בן שמואל Pinhas ben Shmuel) – ostatni arcykapłan w żydowskiej historii w latach 68-70, potomek Sadoka. Zeloci i Sykariusze po zajęciu Świątyni w 67 roku wybrali Fanazesa, rzucając losy. Nie pochodził z rodu arcykapłanów, był prostym kamieniarzem. Jego zwierzchnicy traktowali go obcesowo i dyktowali mu, co ma robić. Brak o nim innych danych, zapewne zginął w trakcie zdobywania Jerozolimy w 70 r. (pl)
- Phannias ben Samuel, auch Phinehas ben Samuel (Hebräisch: פנחס בן שמואל Pinhas ben Shmuel) † 70 nach Christus war der letzte Hohepriester des Zweiten Tempels in Jerusalem in der Zeit von 67 bis 70 nach Christus und ein jüdischer Widerstandskämpfer gegen die Herrschaft von Rom in Palästina. Im Gegensatz zu seinen Vorgängern stammte er nicht von den sechs eingesessenen Familien ab, die den Hohepriester stellten. Auch wurde er nicht vom König bzw. vom römischen Statthalter eingesetzt, sondern durch das Los bestimmt. Die meisten Belege über die Existenz von Phannias ben Samuel stammen von Flavius Josephus, einem jüdischen Schriftsteller und Widerständler, der die Seiten wechselte und im Auftrag der römischen Kaiser 78 nach Christus eine Geschichte des Jüdischen Krieges veröffentlichte. Flavi (de)
- Phannias ben Samuel (in Hebrew: פנחס בן שמואל Pinhas ben Shmuel) (c. 70 CE) was the last Jewish High Priest, the 83rd since Aaron. He was from the 'tribe' of Eniachin (priestly order Jachin) and did not originate from one of the six families from whom high priests had traditionally been chosen. He was a leader of revolutionary forces and died during the destruction of Herod's Temple in 70 CE. In order to see how far their power extended, the Zealots (en)
- Phannias ben Samuël was hogepriester in de Joodse tempel in Jeruzalem tijdens de Joodse Opstand, van 66 tot 70 na Chr. Kort na het uitbreken van de Joodse Opstand lukte het de Zeloten, die de opstand leidden, de tempel in te nemen. Daarmee kwam een einde aan de ambtsperiode van de laatste door Herodes Agrippa II benoemde hogepriester Matthias ben Theophilus II. De hogepriesters in de Herodiaanse periode waren telkens afkomstig uit Joodse aristocratische priesterfamilies, maar de Zeloten zagen hen als landverraders vanwege de nauwe banden tussen de Joodse aristocratie en het Romeinse gezag in Judea. Daarom besloot men door loting een nieuwe hogepriester aan te wijzen. Het lot wees Phannias ben Samuël aan. (nl)
|
dcterms:subject
| |
Wikipage page ID
| |
Wikipage revision ID
| |
Link from a Wikipage to another Wikipage
| |
sameAs
| |
dbp:wikiPageUsesTemplate
| |
title
| |
years
| |
has abstract
| - Phannias ben Samuel, auch Phinehas ben Samuel (Hebräisch: פנחס בן שמואל Pinhas ben Shmuel) † 70 nach Christus war der letzte Hohepriester des Zweiten Tempels in Jerusalem in der Zeit von 67 bis 70 nach Christus und ein jüdischer Widerstandskämpfer gegen die Herrschaft von Rom in Palästina. Im Gegensatz zu seinen Vorgängern stammte er nicht von den sechs eingesessenen Familien ab, die den Hohepriester stellten. Auch wurde er nicht vom König bzw. vom römischen Statthalter eingesetzt, sondern durch das Los bestimmt. Die meisten Belege über die Existenz von Phannias ben Samuel stammen von Flavius Josephus, einem jüdischen Schriftsteller und Widerständler, der die Seiten wechselte und im Auftrag der römischen Kaiser 78 nach Christus eine Geschichte des Jüdischen Krieges veröffentlichte. Flavius Josephus berichtet durchgehend negativ über Phannias ben Samuel. Er habe über keinerlei Erfahrung im Priesteramt verfügt. Er sei aus einem Dorf mit Namen Aphtha gekommen. Die anderen Priester hätten ihn als Führer abgelehnt. Phannias ben Samuel ist nach Josephus beim Endkampf um die Eroberung des Jerusalemer Tempels ums Leben gekommen. (de)
- Phannias ben Samuel (in Hebrew: פנחס בן שמואל Pinhas ben Shmuel) (c. 70 CE) was the last Jewish High Priest, the 83rd since Aaron. He was from the 'tribe' of Eniachin (priestly order Jachin) and did not originate from one of the six families from whom high priests had traditionally been chosen. He was a leader of revolutionary forces and died during the destruction of Herod's Temple in 70 CE. In order to see how far their power extended, the Zealots ...undertook to dispose of the high priesthood by casting lots for it, whereas, as we have said already, it was to descend by succession in a family. The pretense they made for this strange attempt was an ancient practice, while they said that of old it was determined by lot; but in truth, it was no better than a dissolution of an undeniable law, and a cunning contrivance to seize upon the government, derived from those that presumed to appoint governors as they themselves pleased. Hereupon they sent for one of the pontifical tribes, which is called Eniachin, and cast lots which of it should be the high priest. By fortune the lot so fell as to demonstrate their iniquity after the plainest manner, for it fell upon one whose name was Phannias, the son of Samuel, of the village Aphtha. He was a man not only unworthy of the high priesthood, but that did not well know what the high priesthood was, such a mere rustic was he! Yet did they hail this man, without his own consent, out of the country, as if they were acting a play upon the stage, and adorned him with a counterfeit thee; they also put upon him the sacred garments, and upon every occasion instructed him what he was to do. This horrid piece of wickedness was sport and pastime with them, but occasioned the other priests, who at a distance saw their law made a jest of, to shed tears, and sorely lament the dissolution of such a sacred dignity. (en)
- Phannias ben Samuël was hogepriester in de Joodse tempel in Jeruzalem tijdens de Joodse Opstand, van 66 tot 70 na Chr. Kort na het uitbreken van de Joodse Opstand lukte het de Zeloten, die de opstand leidden, de tempel in te nemen. Daarmee kwam een einde aan de ambtsperiode van de laatste door Herodes Agrippa II benoemde hogepriester Matthias ben Theophilus II. De hogepriesters in de Herodiaanse periode waren telkens afkomstig uit Joodse aristocratische priesterfamilies, maar de Zeloten zagen hen als landverraders vanwege de nauwe banden tussen de Joodse aristocratie en het Romeinse gezag in Judea. Daarom besloot men door loting een nieuwe hogepriester aan te wijzen. Het lot wees Phannias ben Samuël aan. Flavius Josephus vermeldt dat hij behoorde tot de (verder onbekende) familie van Eniachin en afkomstig was uit het dorp Aphtia. Ook schrijft Josephus dat Phannias' familie geen priesterfamilie was en dat Phannias er onvoldoende van op de hoogte was wat het ambt inhield. Het is echter zeer waarschijnlijk dat Josephus (die tijdens het schrijven van zijn werken niet veel meer ophad met de Zeloten) Phannias hier met opzet te negatief afschildert. Elders blijkt namelijk dat de Zeloten de Thora hoog in het vaandel hielden en in dat licht is het niet waarschijnlijk dat zij iemand uit een niet-priesterlijke familie zelfs maar zouden laten meeloten om het ambt van hogepriester. Josephus' opmerking moet waarschijnlijk dan ook zo verstaan worden dat Phannias niet uit de aristocratische families stamde waaruit in de Herodiaanse periode telkens de hogepriester benoemd werd. Over Phannias' optreden als hogepriester is verder niets bekend. Vermoedelijk stierf hij in 70 na Chr., toen de tempel door de Romeinen werd ingenomen en in vlammen opging. (nl)
- Фанния, сын Самуила, также Пинхас (Пинехас) бен-Самуил (др.-евр. פנחס בן שמואל; лат. Phannias ben Samuel), — 83-й и последний иудейский первосвященник. Упоминается у Иосифа Флавия. Человек недостойного происхождения и грубых нравов, на которого пал жребий быть священником. Некоторые писатели отвергают, что Фанния был в числе первосвященников. Согласно египтологам Лауту и Шпигельбергу, Пинехас было египетским именем (pe-nchêsi) и означало «негр». Транскрипция его имени у Флавия варьируется в различных формах. (ru)
- Fanni syn Samuela (również Pinchas i Fanazes, gr. Φαννί υἱὸς Σαμουήλου, hebr. פנחס בן שמואל Pinhas ben Shmuel) – ostatni arcykapłan w żydowskiej historii w latach 68-70, potomek Sadoka. Zeloci i Sykariusze po zajęciu Świątyni w 67 roku wybrali Fanazesa, rzucając losy. Nie pochodził z rodu arcykapłanów, był prostym kamieniarzem. Jego zwierzchnicy traktowali go obcesowo i dyktowali mu, co ma robić. Brak o nim innych danych, zapewne zginął w trakcie zdobywania Jerozolimy w 70 r. (pl)
|
gold:hypernym
| |
prov:wasDerivedFrom
| |
page length (characters) of wiki page
| |
foaf:isPrimaryTopicOf
| |
is Link from a Wikipage to another Wikipage
of | |
is Wikipage redirect
of | |
is after
of | |
is foaf:primaryTopic
of | |