rdfs:comment
| - Sant Rurici (Ruricius) (nascut vers el 440; mort el 507 o poc després del 507), bisbe de Llemotges a l'Alta Viena ( 484 o 485 - 507), vinculat a la família gal·loromana dels Avitii i dels Anicii. (ca)
- Ruricio de Limoges en latín Ruricius (c.440-Limoges, 507) fue un epistológrafo galorromano y obispo de la diócesis de Limoges (es)
- Saint Ruricius (né vers 440 ; mort en 507 ou peu après 507), évêque de Limoges en Haute-Vienne (485–507), lié aux gentes gallo-romaines des Avitii et des Anicii. (fr)
- Ruricius I (c. 440 – c. 510) was a Gallo-Roman aristocrat and bishop of Limoges from c. 485 to 510. He is one of the writers whose letters survive from late Roman Gaul, depicting the influence of the Visigoths on the Roman lifestyle. He should not be confused with his son-in-law, Saint Rusticus (Archbishop of Lyon). (en)
- Ruricio di Limoges (in latino: Ruricius; 440 circa – Limoges, 507) fu scrittore e vescovo della diocesi di Limoges. (it)
- Rurycjusz I z Limoges (V/VI wiek) – biskup Limoges w latach 485–506, autor Listów zawierających treści ogólnikowe, uprzejmości, prośby itp. Zachowało się także 14 listów adresowanych do Rurycjusza (wśród nich osiem autorstwa Faustusa z Riez). Nim Rurycjusz obrał ascetyczny tryb życia i został biskupem, przez dziesięć lat był żonaty z Iberią, a na ich zaślubiny pieśń weselną napisał Sydoniusz Apolinary. (pl)
- Ruricius von Limoges (* ca. 440, gest. 507/510) war von 485 bis zu seinem Tod Bischof von Limoges. Ruricius stammte aus einer gallorömisch-senatorischen Familie; in einer späteren Quelle wird diese sogar zur Verwandtschaft des überaus vornehmen römischen Geschlechts der Anicier gezählt. Ruricius hatte einen Bruder namens Leontius und war seit etwa 468 mit einer Frau namens Hiberia verheiratet, die aus einer senatorischen Familie der Auvergne stammte. Er hatte mit ihr fünf Söhne und eine Tochter. Er verfügte über Grundbesitz in der Umgebung von Cahors. (de)
- Ruricius (circa 440 - circa 510) was bisschop van Limoges vanaf het jaar 485 tot zijn dood. Van hem zijn een 80-tal brieven bekend, verzameld in de Patrologia Latina (19e eeuw). Ruricius behoorde tot de laatromeinse ambtsadel in Gallië. Hij was gehuwd en had meerdere kinderen. Onder invloed van zijn vriend trad hij in de clerus. Het centrale gezag van het West-Romeinse rijk was weggevallen (476) en Ruricius beschreef de overgang naar het Visigotenrijk in Aquitanië. Uit zijn brieven blijkt een drukke correspondentie met Sidonius Appollinaris en met de bisschoppen Caesarius van Arles, Avitus van Vienne en Magnus Felix van Pavia; verschillende bestemmelingen van zijn brieven blijven vandaag onbekenden. (nl)
- Rurício de Limoges (Arredores de Gourdon ?, c. 440 — Limoges, c. 507), foi um bispo e epistológrafo galo-romano. Pertencia a uma família galo-romana de estatuto senatorial e grande proprietária de terras ao sul de Limoges, na antiga Gália romana. Provavelmente teve uma educação esmerada nos moldes clássicos, foi sagrado bispo de Limoges em torno de 485, e nesta condição permaneceu até sua morte. Em torno do ano 500 fundou uma igreja mal identificada, que provavelmente é aquela em torno da qual foi construída a Abadia de Saint-Augustin-lès-Limoges. Foi casado (em seu tempo o clero ainda podia casar) com Hibéria, filha do senador Omátio, de família rica e patrícia, tendo cinco filhos: Omátio, bispo de Tours; Epárquio, presbítero na Sé de Clermont-Ferrand; Constâncio, Leôncio e Aureliano, e u (pt)
|