rdfs:comment
| - Mit der sogenannten Kreuzzugbulle Quia maior rief Papst Innozenz III. im Frühjahr 1213 zu einem weiteren Kreuzzug auf. Auf dem Vierten Laterankonzil (1215) wurde auf dieser Grundlage der fünfte Kreuzzug beschlossen, der in die Geschichte als der Kreuzzug von Damiette (1217–1221) einging. (de)
- Quia maior is a papal bull issued by Pope Innocent III in April 1213 calling for the Fifth Crusade. It was sent to nearly all the ecclesiastical provinces in Europe. Innocent claimed that the Crusade offered an opportunity for salvation: "[H]ow many, converted to penitence, have handed themselves over by service of the Crucified for the liberation of the Holy Land, as is by suffering martyrdom they have obtained the crown of glory, who would perhaps have perished in their iniquities entangled in carnal desires and earthly seductions. This is an old device of Jesus Christ that he deigned to renew in these days for the salvation of his faithful". Innocent then called for a new crusade: (en)
- Quia maior was een pauselijke bul, uitgevaardigd in de lente van 1213 door paus Innocentius III, waarin opgeroepen werd tot het ondernemen van de Vijfde Kruistocht. De bul wordt beschouwd als de belangrijkste inzake het gedachtegoed van de Rooms-Katholieke Kerk jegens de kruistochten. De paus richtte zich direct tot de gelovigen,waarbij hij naast de roep van Jezus zelf ter bevrijding van het Heilige Land ook een vergelijking met de wereldlijke situatie opvoerde om zo het belang van de tocht duidelijk te maken. “Zoals een eens verbannen koning bij zijn terugkeer zijn ontrouwe vazallen en onderdanen zal straffen, zo zal God op dezelfde wijze handelen wanneer de gelovige weigert zijn dienst aan Hem te verlenen”. (nl)
|
has abstract
| - Mit der sogenannten Kreuzzugbulle Quia maior rief Papst Innozenz III. im Frühjahr 1213 zu einem weiteren Kreuzzug auf. Auf dem Vierten Laterankonzil (1215) wurde auf dieser Grundlage der fünfte Kreuzzug beschlossen, der in die Geschichte als der Kreuzzug von Damiette (1217–1221) einging. (de)
- Quia maior is a papal bull issued by Pope Innocent III in April 1213 calling for the Fifth Crusade. It was sent to nearly all the ecclesiastical provinces in Europe. Innocent claimed that the Crusade offered an opportunity for salvation: "[H]ow many, converted to penitence, have handed themselves over by service of the Crucified for the liberation of the Holy Land, as is by suffering martyrdom they have obtained the crown of glory, who would perhaps have perished in their iniquities entangled in carnal desires and earthly seductions. This is an old device of Jesus Christ that he deigned to renew in these days for the salvation of his faithful". Innocent then called for a new crusade: Thus the King of kings, our Lord Jesus Christ, who brought body and soul and other goods to you, will condemn you for the vice of ingratitude and the crime of infidelity if you should fail to aid him with the result that he lost his kingdom that he brought with the price of his blood. Know then that whoever denies aid to the Redeemer in this time of his need is culpably harsh and harshly culpable. For, also, insofar as, according to the divine command, he loves his neighbor as himself and for him, he knows that this brethren in faith and in the Christian name are imprisoned by the faithless Saracens in a cruel prison and endure the harsh yoke of slavery, he does not expend the efficacious work for their liberation, that the Lord spoke of in the Gospel. "Do to others whatever you wish them to do to you". Or perhaps you do not know that many thousands of Christians are held in prison and slavery by them and they suffer countless torments? Innocent continued: ...the Christian people possessed almost all the Saracen provinces until after the time of Saint Gregory. But after that time, a certain son of perdition, the pseudo-prophet Muhammad, arose, and he seduced many away from the truth with carnal enticements and pleasures. Even though his perfidy lasted until the present, still we trust in the Lord who has now made a good sign that the end of this beast, whose number, according to John's Apocalypse, counts 666, of which now almost six hundred years are completed approaches. ... Therefore, dearly beloved sons, changing dissensions and fratricidal jealousies into treaties of peace and goodwill, let us gird ourselves to come to the aid of the Crucified, not hesitating to risk property and life for him who laid down his life and shed his blood for us. Innocent also promised the remission of sins to those who took part in the Crusade, to those who supplied men at their expense and to those who donated money towards it. From the document, the remission of sins can be seen as also dependent on a "truthful oral confession with contrite hearts". The bull also included a prayer for the liberation of the Holy Land through crusade, the Deus qui admirabili. (en)
- Quia maior was een pauselijke bul, uitgevaardigd in de lente van 1213 door paus Innocentius III, waarin opgeroepen werd tot het ondernemen van de Vijfde Kruistocht. De bul wordt beschouwd als de belangrijkste inzake het gedachtegoed van de Rooms-Katholieke Kerk jegens de kruistochten. De paus richtte zich direct tot de gelovigen,waarbij hij naast de roep van Jezus zelf ter bevrijding van het Heilige Land ook een vergelijking met de wereldlijke situatie opvoerde om zo het belang van de tocht duidelijk te maken. “Zoals een eens verbannen koning bij zijn terugkeer zijn ontrouwe vazallen en onderdanen zal straffen, zo zal God op dezelfde wijze handelen wanneer de gelovige weigert zijn dienst aan Hem te verlenen”. Met deze bul wilde Innocentius zelf het initiatief op zich nemen voor de kruistocht en deze laten leiden door een pauselijk legaat. De paus had nog maar weinig vertrouwen in wereldlijke leiders, die weliswaar vooraan gestaan hadden bij de onderneming van eerdere tochten, maar deze hadden niet geleid tot het gewenste doel: de bevrijding van het Heilige Land. Maar ook in de landen zelf, zoals Frankrijk en Duitsland, was de animo voor een nieuwe tocht laag. Voor de oproep ter deelname richtte de paus zich dan ook niet alleen tot de diverse koningen, maar voornamelijk direct tot de gelovigen (via de lokale geestelijkheid). Iedereen die bereid was deel te nemen (al dan niet geschikt) kon zich aansluiten. Europese kruistochten tegen de Saracenen in Spanje en tegen de ketters in Zuid-Frankrijk werden uitgesteld,omdat zij reeds hun succes hadden bewezen en er op dat moment geen directe dreiging uit deze gebieden was te verwachten. Een ander aspect dat ter sprake kwam in de bul, en bedoeld was om de gelovigen te overhalen deel te nemen, was het begrip “naastenliefde”: de gelovigen in het Westen waren verplicht hun geloofsgenoten te hulp te schieten in hun strijd tegen de heidenen. Deze afvalligen hadden de gebieden van de rechtmatige eigenaren afgenomen en ontheiligd (o.a. door de bouw van een fort op de berg Tabor, de plaats waar volgens de kerk Jezus zijn glorie verkondigde) en hadden zich door (in de ogen van de paus) verderfelijke profeet Mohammed laten verleiden tot wereldlijke lusten. Hiermee nam paus Innocentius III sterk stelling tegen de in zijn ogen pseudoprofeet Mohammed, die omschreven werd als “zoon des verderfs”. Hiermee bevestigde hij het algemeen geldend theologisch standpunt inzake de islam zoals dat ook verwoord werd door Petrus Venerabilis in zijn “Contra Saracenos”. Voor deelname aan de Vijfde Kruistocht golden opnieuw enkele beloften van de kerk jegens hun aanhang:
* kwijtschelding van zonden die opgebiecht waren, alsmede aan degenen die hun zonen naar deze strijd afvaardigden
* kwijtschelding van zonden die opgebiecht waren door degenen die niet mee konden doen aan de tocht maar wel een (financiële) bijdrage leverden
* bescherming van personen en bezittingen bij afwezigheid van eigenaren
* verbod op rente, opgelegd door schuldeisers (nl)
|