rdfs:comment
| - Presupozice (předpoklad) je výraz ze sémantiky, jímž se označuje skutečnost, která se při výpovědi považuje za platnou, pokud má být komunikace smysluplná a úspěšná. Presupozice nejsou ve výpovědi vyjádřeny přímo, ale posluchač by je měl být schopen odvodit z kontextu. Rozlišují se presupozice sémantické a pragmatické. Sémantické presupozice se týkají bezprostředního významu věty, pragmatické presupozice se vztahují k širokému kontextu, představují „společné vědomí komunikantů“. Je zřejmé, že pragmatické presupozice nikdy nelze shrnout v jejich úplnosti. (cs)
- Dalam pragmatika, praanggapan atau presuposisi (presupposition) adalah pengetahuan bersama yang dimiliki oleh penutur dan mitra tutur yang melatarbelakangi suatu tindak tutur. Kesamaan praanggapan akan memperlancar komunikasi, sedangkan perbedaan praanggapan akan menghambat komunikasi. Sebagai contoh, saat menanggapi pernyataan penutur, "Pada waktu itu mobil saya melaju dengan kecepatan tinggi," bila mitra tutur belum mengetahui bahwa penutur memiliki mobil, mitra tutur akan menanggapi, "Kamu punya mobil?" Praanggapan penutur salah dan komunikasi menjadi terhambat. (in)
- 전제(前提, 영어: presupposition)는 대화에 언급되지 않아도 암시되는 세계관이나 배경에 관한 암묵적 사항을 이르는 말이다. (ko)
- 前提(ぜんてい)とは、ある物事が成り立つためにあらかじめ満たされていなければならない条件のことをいう。論理学・言語学では、いくつか異なった文脈で用いられる。 (ja)
- Presupposition, ett påstående som genom yttrandet av ett annat påstående förutsätts vara sant. Även om det härledda påståendet negeras så bär det med sig ett budskap om att presuppositionen är sann. Presuppositioner kan användas i komplexa frågor och andra argumentationsfel. (sv)
- 前設在語用學上指使用語句時某先決條件一定要為真,該語句的使用才算有意義。 如「他懊悔買了車子」一句的前設是「他買了車子」。 (zh)
- Пресупози́ція (від лат. prae «попереду» і лат. suppositio → suppono «підставляю», тобто «припущення» ≈ «попереднє припущення») — засадниче поняття сучасної логіки і мовознавства, яке означає базове ствердження, незаперечне знання (аксіому), на основі якої будуються усі подальші твердження, висловлювання, судження, умовиводи тощо. (uk)
- الافتراض المسبق هو افتراض ضمني عن العالم أو خلفية عقائدية مرتبطة بقول معين لا يشكك في صحته في الحوار، وأمثلة على الافتراض المسبق:
* القول في الحوار: محمد توقف عن كتابة الروايات.
* الافتراض: محمد كان يكتب الروايات في الماضي.
* القول في الحوار: هل توقفت عن أكل اللحوم؟
* الافتراض: قمت بأكل اللحم مسبقاً.
* القول في الحوار: هل حادثتِ مريم؟
* الافتراض: مريم كائن موجود. (ar)
- Der Ausdruck Präsupposition (von lateinisch praesupponere ‚voraussetzen‘) bezeichnet in der Sprachphilosophie und in der Linguistik eine implizite Voraussetzung. Eine Präsupposition ist eine Bedingung, die erfüllt sein muss, damit ein Satz überhaupt als wahr oder falsch beurteilt werden kann. Der Ausdruck wird verschieden definiert: Zuweilen wird Präsupposition als semantisches Phänomen und zuweilen als pragmatisches Phänomen betrachtet; zuweilen werden auch schon Plausibilitätsbedingungen als Präsuppositionen behandelt. (de)
- In the branch of linguistics known as pragmatics, a presupposition (or PSP) is an implicit assumption about the world or background belief relating to an utterance whose truth is taken for granted in discourse. Examples of presuppositions include:
* Jane no longer writes fiction.
* Presupposition: Jane once wrote fiction.
* Have you stopped eating meat?
* Presupposition: you had once eaten meat.
* Have you talked to Hans?
* Presupposition: Hans exists. (en)
- En linguistique la présupposition (ou présupposé) est un type d'inférence pragmatique, c'est-à-dire une information qu'on peut tirer d'un énoncé. Une personne présuppose une information lorsqu'elle tient une information pour acquise. Par exemple, dans la phrase "Mon amie a arrêté de fumer", on présuppose que l'amie a fumé par le passé; cette information est tenue pour acquise et n'a pas besoin d'être explicitée. (fr)
- In linguistica pragmatica, si intende per presupposizione un'informazione implicita alla base di un enunciato. Questa informazione è condivisa dagli interlocutori e viene di conseguenza data per scontata. L'importanza della presupposizione risiede nel fatto che ci permette di usare la lingua in maniera economica. Ad esempio, producendo un enunciato (giusto o sbagliato) come: La capitale dello stato italiano è Roma. La presupposizione, nel nostro caso l'esistenza dell'Italia e di Roma, resta invariata anche se l'enunciato viene negato: La capitale dello stato italiano non è Roma. Sono stanco. (it)
- Een presuppositie is in de semantiek, de pragmatiek en de logica een aan een propositie verbonden impliciete aanname of een hiermee verband houdend vaststaand objectief feit (axioma). Bijvoorbeeld:
* Doe je dat nou alweer? (Presuppositie: de toegesprokene heeft hetzelfde al eens eerder gedaan).
* Hij is opgehouden met werken (Presuppositie: hij werkte voorheen). (nl)
- Presupozycja – w logice sąd, który musi być prawdziwy, żeby jakiemuś zdaniu można było przypisać wartość logiczną (prawdę albo fałsz). Innymi słowy, presupozycja to wniosek wynikający zarówno ze zdania, jak i z jego negacji. Np. presupozycją zarówno zdania „Obecny król Francji jest łysy”, jak i zdania „Obecny król Francji nie jest łysy” jest: „Francja ma obecnie króla”. Presupozycje pojawiają się też często w wyniku użycia tzw. , takich jak „wiedzieć, że...”, „cieszyć się, że...”, „martwić się, że...”. Np. presupozycją zdania „Anna cieszy się, że dostała prezent”, jest: „Anna dostała prezent”. (pl)
- Пресуппози́ция (от лат. prae — впереди, перед и suppositio — подкладывание, заклад) (также презу́мпция) в лингвистической семантике — необходимый семантический компонент, обеспечивающий наличие смысла в утверждении. Пресуппозицию можно понимать как компонент смысла текста, являющийся предварительным знанием/фактом, без которого нельзя адекватно воспринять текст. Пресуппозиция может появляться как при чтении другого текста, так и вообще не быть выраженной в текстах, оставшись в голове составителя. (ru)
|